Aktualności

Stypendium Województwa Dolnośląskiego

W wielką radością mogę napisać, że zostałam laureatką Stypendium Województwa Dolnośląskiego na projekt interdyscyplinarny „Zabytek – historie niezapomniane”. Bardzo się cieszę, że będę mogła oddać głos właścicielom zabytków nagrodzonych w ostatnich edycjach konkursu „Zabytek – nie zapomnij” i zachować ich opowieści. Będę tutaj na bieżącą relacjonować stan realizacji umowy stypendialnej jak tylko ją podpiszę. A teraz idę się radować i szykować szczegółowy harmonogram działań.

Więcej o tegorocznej edycji programu stypendialnego województwa dolnośląskiego znajdziecie w linkach:

https://umwd.dolnyslask.pl/urzad/aktualnosci/single-view/artykul/stypendia-wojewodztwa-dolnoslaskiego-wreczone/

„Górotwory” w Książnicy Karkonoskiej

We wtorek 25 kwietnia 2023 w Książnicy Karkonoskiej miałam okazję poprowadzić spotkanie poetyckie z Olafem Ważyńskim, autorem tomiku „Górotwory”.

Myślę, że wspólnymi siłami zrobiliśmy bardzo miłe spotkanie. Toczyło się sprawnie, poruszyliśmy wszystkie wątki, które planowaliśmy poruszyć. Autor mimo, że stremowany, to mówił dużo i mądrze. Trudno się tej tremie dziwić – Jelenia Góra to jego rodzinne miasto. Ja o dziwo tremy nie miałam 🙂 Pracujący w bibliotece Jan Lercher z zaangażowaniem zinterpretował wybrane do spotkania wiersze i przynajmniej dwa razy miałam gęsią skórkę z wrażenia. Słowem był to bardzo udany czas!

A jeśli obudzi się w Was ciekawość, możecie zajrzeć na www.wazynski.com.pl lub poszukać profilu „Górotwory” na fejsbuku. Bardzo zachęcam! Poeci patrzą na świat zupełnie inaczej i warto czasami zajrzeć do ich świata.


Wstęga Kaczawy- odznaka PTTK – wpis aktualizowany.

1/20 – Źródła Kaczawy
Wiecie, że oddział legnicki PTTK stworzył nową odznakę „Wstęga Kaczawy”? Postanowiłam ją zdobyć 🙂 i zaczęłam… od początku 🙂
http://pttk.legnica.pl/odznaki_oddzialu_legnickiego.php
Kaczawa ma 98 km długości i jest lewym dopływem Odry. Jej źródła znajdują się w Górach Ołowianych (część południowego grzbietu Gór Kaczawskich), na zboczach góry Turzec, a ponad Kaczorowem, na wysokości mniej więcej 507 metrów n.p.m.

2/20 – Kościół p.w. Św. Mikołaja w Kaczorowie

Z Kościołem Św. Mikołaja jest problem i zamieszanie. Nie wiadomo, kto je wprowadził, ale podczas wizyty w Kaczorowie i na stronie zabytek.pl znajdziecie tam dwa kościoły – jeden był katolicki i pochodzi z XIV wieku, a drugi był ewangelicki i został zbudowany w 1904 roku. Ich historię i pochodzenie dobrze po nich widać, z tym nie ma problemów. Problemy są z wezwaniami! Otóż według służb konserwatorskich – starszy kościół to kościół Św. Mikołaja, a młodszy bł. Karoliny Kózkówny. A według parafii jest dokładnie ODWROTNIE https://parafiakaczorow.pl/kaczorow
Podejrzewam, że zamieszanie wynika z tego, że ze starszego kościoła do poewangelickiego przeniesiono ołtarz Św. Mikołaja i prawdopodobnie wezwanie powędrowało za ołtarzem.
W każdym razie jestem przekonana, że do „Wstęgi Kaczawy” istotny jest raczej ten starszy kościół. Do poewangelickiego zajrzałam po mszy, ale zdjęć z wnętrza nie mam. Do starego kościoła nie miałam szansy wejść, więc gdyby ktoś miał pomysł jak to zrobić – chętnie skorzystam.

3/20 – Jezioro Kaczorowskie, czy raczej przedwojenny polder Kaczorów.

Polder jest zbiornikiem na nadmiar wód powodziowych znajdujący się obok koryta rzeki – dopiero kiedy rzeka wystąpi z brzegów w trakcie powodziowego przyboru, polder się wypełni i zbierze ten nadmiar wody. W latach 1929-1930 taki zbiornik wybudowano na Kaczawie tuż za Kaczorowem. Wtedy istniał tam jeszcze osobny przysiółek – Okrajnik, ale dziś ta nazwa została sprowadzona wyłącznie do nazwy ulicy, którą z Kaczorowa do zapory się dojeżdża. Zapora usytuowana jest w przewężeniu doliny Kaczawy. Uformowana została z gliny z kamieniami w kształt trapezu – szerokość korony to około 4 metrów, a podstawy to 82 metry. Nieźle co? Z liczb to jeszcze możemy sobie powiedzieć, że zapora ma 175 metrów długości i prawie 15 wysokości.
Suchy zbiornik może pomieścić 1 mln m3 wody. Stanowi obiekt III klasy ważności budowli hydrotechnicznej. Znajduje się na 85 km rzeki.
Pewnie wiecie, że kilometraż rzeczny podaje się od ujścia, ale gdyby nie – to tak właśnie jest. Stąd ta wysoka liczba, choć źródło jest przecież wciąż jeszcze w zasięgu spaceru.
W okresie październik 2018 – czerwiec 2020 przeprowadzono ogromny remont tego zbiornika. Zużyto do napraw w przybliżeniu: 1800 m3 betonu konstrukcyjnego, 150 ton stali zbrojeniowej, 3500 m3 ciężkiego narzutu kamiennego oraz ponad 2700 ton bloków kamiennych z granitu. Głównym celem jaki przyświecał zamawiającym te prace Wodom Polskim S.A. było przywrócenie pełnej sprawności technicznej zapory, przy zachowaniu walorów historycznych, estetycznych i wizualnych. Jak to się udało – sami oceńcie. Myślę, że lekka patyna za kilka lat złagodzi ten błysk nowości, który mnie trochę razi. Ale trzeba przyznać – porządna robota.

Spacer szlakiem jeleniogórskich Żydów.

Społeczność żydowska w Jeleniej Górze nie była liczna. O dziwo, po II wojnie światowej znalazło się ich tu więcej niż przed nią. Jednak w tkance miasta można się natknąć na wciąż widoczne ślady ich życia tutaj. O tym jak to wyglądało na przestrzeni dziejów porozmawiamy w trakcie spaceru. Przejdziemy fragment miasta, ale spróbujemy opowiedzieć sobie o najważniejszych miejscach i postaciach pochodzenia żydowskiego z dawnego Hirschbergu.

Spacer trwa około dwóch godzin i rozpoczyna się na rogu ulicy Szkolnej i Bankowej.